W stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, oskrzeli jako środek wykrztuśny, ponadto w zaburzeniach trawiennych jako lek wiatropędny.

W zaburzeniach trawienia, wzdęciach, stanach zapalnych jelit jako środek wzmagający wydzielanie soku żołądkowego, wiatropędny i żółciopędny.

Zewnętrznie do okładów na stłuczenia, obrzęki, krwiaki, krwawe wybroczyny, stany zapalne skóry jako przeciwobrzękowy i ułatwiający wchłanianie wylewów podskórnych. Uwaga: Przy stosowaniu odwaru na większą powierzchnię ciała może nastąpić podwyższenie temperatury.

W stanach zapalnych i nieżytach górnych dróg oddechowych. Zewnętrznie w stanach zapalnych błon śluzowych i gardła. Odwar ma działanie łagodzące podrażnienia, ściągające, bakteriostatyczne.

W chorobach z podwyższoną temperaturą jako środek napotny. Stosowany również jako uzupełniający lek moczopędny.

Odwar jest stosowany jako środek łagodnie przeczyszczający. Napar używany jest jako środek napotny i moczopędny w łagodnych stanach gorączkowych.

W zaburzeniach trawiennych, braku łaknienia, atonii jelit, niedostatecznym wydzielaniu żółci, jako środek goryczowy poprawiający wydzielanie soków trawiennych.

W stanach zapalnych dróg moczowych jako środek przeciwbakteryjny, w biegunkach jako ściągający.

W liściach borówki obecna jest substancja obniżająca poziom cukru we krwi. Dlatego można ją stosować przy leczeniu cukrzycy, zwłaszcza w jej wcześniejszych czy łagodniejszych postaciach.

W przewlekłych biegunkach i nieżytach przewodu pokarmowego jako lek ściągający i przeciwbiegunkowy.

W chorobach nerek i dróg moczowy, w obrzękach na tle niedomogi sercowo-nerkowej jako środek moczopędny. Pomocniczo w kamicy moczowej, chorobie gośćcowej, w niektórych chorobach skóry (trądzik młodzieńczy, łuszczyca).

Pomocniczo w stany wzmożonego napięcia nerwowego, niepokoju, trudności w zasypianiu oraz w zaburzeniach samopoczucia (np. okresu menopauzy). Odwar ma działanie uspokajające, nasenne.

W dolegliwościach trawiennych (wywołanych osłabieniem czynności wydzielniczej żołądka oraz wątroby), braku łaknienia, jako lek pobudzający apetyt. Napar lub odwar z korzeni cykorii działa słabo żółciopędnie.

Zewnętrznie: jako środek ściągający w stanach zapalnych skóry i błon śluzowych, uszkodzeniach skóry, odmrożeniach, lżejszych oparzeniach.

W zaburzeniach trawienia, braku łaknienia jako środek goryczowy pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, ułatwiający trawienie.